Vluchtstrook in het Universum

Little Tokyo

Wij logeren hier in Düsseldorf in een wijk die “Little Tokyo” wordt genoemd. Veel grote steden, overal ter wereld hebben een Chinatown, hier in Düsseldorf is het juist een wijk met een hoge concentratie Japanse winkels en restaurants. Inmiddels hebben wij gemerkt dat veel Japanse toeristen dat aantrekkelijk vinden en hier in deze wijk hun verblijf boeken. De liefde voor Japan gaat zelfs zo ver dat een aantal straatnamen niet alleen in het Duits, maar ook in het Japans worden aangegeven.

Dat brengt alles bij elkaar een aparte sfeer in de wijk, die zonder meer aangenaam is. In vrijwel alle Japanse zaken mag je geen foto’s maken of filmen en in de handhaving zijn ze vrij fanatiek. Één en ander zal waarschijnlijk te maken hebben met de “TikTok-rijen” die we helaas ook hier al zijn tegengekomen.

Deze twee foto’s, die ik heb gemaakt in een Japans streetfood restaurant waar wij zaten te lunchen heb ik dan ook stiekem gemaakt, met gevaar voor eigen leven, dat zult u begrijpen beste lezer. Voor je het weet heb je een Japanse chef met een groot hakmes achter je aan als ze je betrappen 😉 de foto’s zijn hierdoor wel een beetje uit balans geraakt.

Een andere factor die de sfeer in deze wijk bepaald is helaas minder fraai, en dat is het hoge aantal verslaafde daklozen die hier in het rondte lopen. De grootste concentratie bevindt zich rondom het centraal station, maar ze waaieren uit over de hele wijk. Vooralsnog hebben we er niet veel last van omdat ze zich vooral op zichzelf en hun verslaving richten, maar het maakt wel dat je een hand op je portemonnee houdt als je naar buiten gaat. Er wordt dan ook gewaarschuwd voor zakkenrollers en er rijdt veel “polizei” door de wijk. Maar ach, laten we wel wezen, in Amsterdam moet je ook een hand op je beurs houden nietwaar?

Nou mag ik graag in de keuken staan dus heb ik uit praktische overweging meteen zelf ook maar een Japans keukenmes aangeschaft. Mijn reisgezelschap vond het alleen niet zo’n goed idee dat ik er zwaaiend mee over straat liep, dus die heb ik maar weer veilig in de koffer opgeborgen. Tot zover mijn eigen bijdrage aan de sfeer hier.

Van Onderen

Ik sluit mij vandaag aan bij Suske en ga in op de challenge van Karel, van onderen. Dit is de Rheinturm in Düsseldorf, dat leek mij een mooie bijdrage. Prettige vrijdag!

Queere Moderne

Ik heb nog nooit zoveel suppoosten bij elkaar gezien als bij de tentoonstelling “Queere Moderne” van “Die Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen”. En ze waren allemaal alert, ook dat nog.

Kunst van homosexuele kunstenaars in de periode van het jaar 1900 tot 1950. Daar zit veel mooi werk bij, maar over het algemeen nogal somber van aard. Als je jezelf bedenkt dat ze het in deze periode niet gemakkelijk hadden om voor hun geaardheid uit te komen, en ook nog eens met een maatschappelijke achtergrond van opkomend fascisme in Europa is dat niet erg verbazend. Het gevoel daarover werd verwerkt in de schilderijen en dat merk je.

Ik was dan ook minstens zo onder de indruk van de gepresenteerde, zeer uitgebreide achtergrondinformatie als van de schilderijen zelf. In die informatie werd ingegaan op de problemen die deze kunstenaars tegen kwamen en hoe ze daar mee omgingen. Netwerken die zich vertakten van New York, London, Parijs, Amsterdam tot Berlijn kwamen in ieder land weer andere problemen en vooroordelen tegen.

Als je vervolgens voor jezelf het lijntje doortrekt naar onze huidige tijd zijn we er nog lang niet en blijft het knokken als je anders in elkaar zit dan heterosexueel. Kijk alleen maar naar hoe iemand als Donald Trump zich over deze mensen uitlaat en het fascisme wat ook vandaag de dag weer open en bloot wordt gepropageerd. Dan kan je alleen maar concluderen dat de geschiedenis zich herhaalt. We leren als mens helaas niet veel.

Ik heb mijzelf in ieder geval aardig bijgespijkerd bij deze tentoonstelling die zeer interessant is als u in de buurt bent. Mooi als je jezelf wilt verwonderen, maar als je wilt lachen moet je ergens anders zijn.

Hoppeditz

Hier in Duitsland bereiden we ons voor op carnaval! Dat jullie je niet voorbereiden op carnaval?

Hotelleven

Tijdens het ontbijt haalde ze een broodje uit haar tasje. Ze liep er mee naar het buffet en met het broodmes sneed zij het daar in twee. Terug op haar plek sneed zij een paar plakken kaas van het zelfde buffet op maat, belegde met chirurgische precisie het broodje ermee en verpakte het vervolgens weer in het zakje wat terug in haar tasje verdween. Zo, lunch was ook alvast geregeld voor die dag.

Het aardige van een paar nachten in een hotel is dat je de tijd hebt om onder het genot van een kop koffie andere gasten te observeren.

Bij het ontbijt komt er van alles langs en het zijn iedere ochtend weer andere mensen. Deze dame was alleen, maar anderen zijn weer in een heel gezelschap. Sommigen zijn duidelijk met vakantie, anderen werken al vroeg op hun laptop tijdens het ontbijt of controleren hun telefoon op berichten. Zakenmensen, personeel, toeristen, kortom vogels van allerlei pluimage kom je tegen bij het ontbijtbuffet. Het zal mij benieuwen wie ik zo weer tegen ga komen. Mijn buik zegt dat het er tijd voor is, ontbijt.

Als u dit leest heeft u de week hopelijk veilig door midden gezaagd gisteren en gaan we weer richting weekeinde. Ik wens u voor nu een prettige donderdag beste lezer, maak er wat van, met een broodje kaas ofzo.

Medusa – Gaga

Als man ben ik groot voorstander van gelijkheid tussen man en vrouw. Het is bijvoorbeeld te imbeciel voor woorden dat vrouwen voor het zelfde werk minder krijgen betaald als mannen. Leg mij maar eens uit waarom dat zo is. Omdat je een piemeltje hebt? Ik heb nog nooit een goed argument voor dat verschil gehoord of gelezen. Je bent geschikt voor een bepaalde baan of je bent dat niet. Geslacht, net als bijvoorbeeld huidskleur of sexuele geaardheid heeft daar verder niets mee van doen.

Het zijn de mannen die over het algemeen bepalen hoe de geschiedenis wordt geschreven. En dat brengt weer met zich mee dat vrouwen er ook in dat opzicht vaak niet erg goed vanaf komen. Ik moest daar aan denken toen ik op de kade langs de Rijn een portret tegen kwam van Medusa tussen alle plak-kunst waar ik gisteren over heb geschreven.

De maker/ster is in ieder goed op de hoogte van het verhaal van Medusa. Verkracht in de tempel van Athena door Poseidon (gaat iemand die eikel nog aanklagen?). Door Athena zelf daarna vervloekt, zodat iedere man die zij aankeek versteende. De spliff en “stoned” is daar een verwijzing c.q. knipoog naar. Medusa is slachtoffer, maar wordt door de geschiedschrijving afgeschildert als verleidster en boosdoener, typisch mannenwerk, helemaal vanuit de kerk zijn ze daar erg goed in. Iets met Maria en prostitutie? Ook zo’n verhaal. National Geographic heeft een goed artikel geplaatst wat Medusa eer aandoet, “victimblaming” noemen we dat vandaag de dag.

Als ik naar deze Medusa kijk heb ik het vermoeden dat Lady Gaga daar model voor heeft gestaan. Net als Medusa vind ik dat een zeer knappe dame. Want ondanks het feit dat ik voor gelijke behandeling van man en vrouw ben, heb ik natuurlijk wel oog voor de verschillen tussen die twee. Ik wens u nog een prettige woensdag beste lezer, kijk uit met die zaag rond het middaguur 😉

Kazematten

De kade langs de Rijn heeft bij Düsseldorf twee niveau’s, de één hoog, de ander laag. En daar hebben ze in de kade in het verleden kazematten ingemetseld. Voor de lezers die daar niet bekend mee zijn, kazematten zijn een soort kleine bunkers van waaruit de vijand onder vuur genomen kon worden. JugendKulturCafé Franzmann organiseert in de nissen van die kazematten tegenwoordig af en toe een sticker en plakfestival. Dat levert geen boze soldaten op, want die zijn daar allang niet meer, maar wel bijzonder leuke creatieve uitspattingen van de jeugd.

Kim Jong-un met Mickey Mouse oren als klein kind van “death bunny army”. Treffend, hij ziet alles, je verrader slaapt niet in Noord Korea.

Deborah Harry van Blondie, je zou haar bijna niet herkennen met dat aangepaste kapsel. De “Queen of Punk” heeft zo te zien haar eigen postzegel gekregen, over plakken gesproken!

*Festival pamfletten en een schone dame*

Opa Erwin is er duidelijk over met wie hij niet een borrel wil drinken. Patsy hieronder weet er nog steeds raad mee.

Een kleine impressie, het is teveel om hier allemaal te laten zien. De kade is door de plakkende jeugd omgetoverd tot een gratis museum. Zeer de moeite waard om even de tijd voor te nemen. Morgen wat meer aandacht voor één van de bijdragen.

Rijn

Als ik blij word van water en boten ben ik te lang niet aan zee geweest. Terug in Nederland wordt het straks weer tijd voor de kust. Gelukkig hebben we hier in Düsseldorf de Rijn, dat is ook lekker veel water. En er gaan boten genoeg overheen. Zelf hoef ik geen boot. Er is een gezegde, “koop een boot en werk je dood”, er zit mij teveel onderhoud aan. Dat naast het feit dat ik niet arm ben, maar er simpelweg het geld niet voor heb.

Ultras

Dus ik meld mijzelf aan, kale kop, check, plaatjes op mijn armen, check, Duits kan iets beter, evengoed check. Of ik een hoge hoed wil aanschaffen? Ja, doei! Dan maar geen lid van de Ultras. Oh wacht even, ik houd sowieso niet van voetbal, waar maak ik mijzelf druk om?

Radslag

De radslagen die de jongens maken staan voor het energieke en flexibele karakter van de stad. Geen idee of dat klopt, ik ben hier voor de eerste keer. Het is druk en groot in ieder geval.